Ik had er nog nooit van gehoord, maar het stond er echt. Het voorval vond afgelopen maandagmorgen plaats toen ik op mijn mobiel naar mijn bankzaken wilde kijken. Eerst dacht ik dat ik het niet goed had gezien, maar toen ik weer probeerde in te loggen bij de ASN bank lukte dat niet omdat de app van de bank verouderd was, zo luidde het bericht. Opnieuw updaten stond er op het schermpje. Het voelde niet goed. Op maandagmorgen is de bank gesloten dus dan maar in de middag even langs lopen. Er stonden die dag nog meer dingen op de agenda en dat betekende dat ik bijkans in draf naar de bank liep. Helaas, er waren vier bezoekers voor me, terwijl op het bankje in de hoek een klant werd geholpen. Ik rekende en rekende en voelde de stress toenemen want ik moest die middag nog de keuken in vanwege de warme maaltijd voor een gast. Ondertussen nam ik de bezoekers op. Tegenover me zat een dame die duidelijk zenuwachtig was. Naast me stond een meneer die druk aan het praten was met een echtpaar. De prater was zeer met zichzelf in zijn schik want, zo begreep ik, hij had nu een vriendin die dol op hem was. Hij bezat zoveel meer talenten dan haar overleden man. De dame van het echtpaar keek hem aan met dode ogen, haar echtgenoot wipte van het ene been op het andere en las ondertussen een reclamefolder. De prater bleef pochen op zichzelf en ik dacht: 'Lieve Heer, hier word ik gek van.' De dame tegenover me was aan de beurt en liet weten dat haar man enkele weken geleden overleden was en dat zij iets moest aanleveren dat ze maar niet kon vinden. Ik was met ontferming bewogen vanwege herkenning. Een bankmedewerker kwam van de trap af en liet een klant uit. Ze bleven nog wat napraten buiten en toen kwam hij weer naar binnen. Ik vloog in de benen en vroeg snel: 'Hebt u verstand van updaten?' Hij lachte en zei dat hij op een andere afdeling werkte maar dat hij wel even wou meekijken. En zo raar.... het updaten was verdwenen. Ik kon gewoon bij de financiën komen. 'Hier begrijp ik niets van', riep ik, 'snapt u het?' Hij lachte en wenste me een fijne dag. Maar de prater en het echtpaar begonnen te krijsen dat ze eerder aan de beurt waren en dat dit niet eerlijk was. Ik bood nog snel uitleg en excuses aan en verdween haastig. Opgelucht draafde ik door de feestelijk verlichte straat huiswaarts. De maaltijd lukte op tijd en toen de gast kwam had ik wat te vertellen. Maar beste lezer, ik begrijp er nog steeds niets van en ben voornemens de bank op een rustig moment eens binnen te lopen voor uitleg...