In de laatste weken van het jaar vindt in Hasselt het W.G.van de Hulst festival plaats. Dan plaatsen bewoners boeken en boekjes van de grote kinderboekenschrijver (1879 - 1963) voor het raam en als het mogelijk is ook nog een nadere aanduiding. Dan beleven tientallen bewoners en bezoekers hun jeugdjaren en zijn er herinneringen te over. Een paar jaar geleden liep ik ook rond in het oude stadsdeel van het Zwartewaterplaatsje en ik verbaasde me over de grote hoeveel boeken die achter de ramen hun verhaal vertelden. Zo zag ik onder meer 'Bruun de beer' met een klein versleten beertje er naast. 'Het klompje dat op het water dreef' was ook te zien. Twee rode klompjes stonden iets verder naast een dikke kaars. En bij 'Jaap Holm en zijn vrienden' voelde ik ontroering, die ontroering zette voort bij het boek 'Ouwe Bram'. Natuurlijk ontbrak 'Gerdientje' niet en achter een klein raam zag ik maar liefst drie delen van 'In de Soete Suikerbol'. Ik veslond vroeger de belevenissen van de oliebollenbakker en zijn kraakheldere vrouw. We doken het gemeenschapshuis De Regenboog van de Grote- of Stephanuskerk binnen. Aan de ingang stond een magere dame met een soort stalbezem. Ze riep voortdurend op snerpende toon: 'Voeten vegen, voeten vegen!' Als een bezoeker treuzelde gaf ze een klein klapje tegen de broek en riep vervolgens 'Opschieten'. De witte muts en haar hagelwitte schort gaven het gevoel dat ze even uit het boek 'In de Soete Suikerbol' was weggelopen. Kortom: een feest der herkening in allerlei prenten en voorwerpen, zelfs in een persoon. Ik besloot op deze laatste koude dag voor kerst een boekje van de schrijver te lezen en koos 'Het kerstfeest van twee domme kindertjes'. Het meisje heette Esmeralda en ze woonde in een mooi kasteel. Op een dag  stond ze voor het raam en tuurde naar buiten in de hoop het Kindje te zien. Toen zag ze tussen de bomen door rook kringelen. Misschien was het Kindje wel in dat kleine huisje geboren? Ze glipte weg op zoek naar het huisje. In dat huisje woonde Kees en ook Kees was vol van het Kindje. Hij zag boven het kasteel een helder licht en dacht: 'Daar moet het Kindje zijn geboren'. Ook hij ging op zoek. Voorspelbaar? Ze kwamen elkaar tegen en besloten samen verder te gaan. Verdwaalden, het werd donker, ze bevroren bijkans en Esmeralda struikelde. Kees zocht hulp en een oude man en vrouw haalden de kinderen binnen, gaven ze warme pap en waarschuwden de beide ouderparen. Tot slot vierden ze samen kerstfeest, in het kasteel... 

Misschien staat het boekje met dit verhaal ook wel op een vensterbank, opengeslagen bij de plaatjes...