Vanmorgen keek ik lang naar de tekening van Tjeerd Royaards. Steeds meer waardeer ik zijn actuele weergaves in rake lijnen in Trouw. Ze zijn niet alleen direct te vatten, maar ook heel scherp weergegeven. Ik vermoed dat Royaards veel oog heeft voor leed van de underdog en dat is prijzenswaardig! De verliezer, de veroorzaker en de wegkijker, ze ontbreken niet. Tot die laatste soort behoort de grootste groep van ons mensen. De tekening ontleden doe ik niet omdat ik vermoed dat lezers zonder uitleg ook de machteloosheid ervaren. Want dat is het: machteloos. Als tegengeluid kopte Trouw vandaag 'Nederlander geeft ruimhartig aan het goede doel'. Dat is prachtig en ik geloof het. Maar wat kopte Trouw vorig jaar op 22 december? Ik sloeg mijn dagboek er op na. Helaas, die dag viel op zondag en dan verschijnt de krant niet. Maar wat was dan de kop in de krant van 23 december 2024? Nou die loog er niet om. Er stond in vette letters op de voorpagina: 'Europa wordt steeds meer een speelbal van China en de V.S.'  Dus toen eigenlijk ook hetzelfde geluid, dezelfde onrust, dezelfde angst. En wat was de boodschap op de voorpagina van Trouw op 24 december 2024? Niet blij makend, er stond: 'Aantal vleesvarkens daalt naar het niveau van 50 jaar geleden.' Over hoeveel vleesvarkens het gaat wordt niet vermeld, maar voor een vegetariër, zoals mijn persoontje, is dat altijd nog veel. Gillend worden ze naar de slachthuizen gejaagd. Laat ik ophouden. Mijn blik dwaalde naar de kerstboom en naar al die ballen en troela in zilver. Naar de slingers en naar de piek. Tot die blik bleef rusten op de engelen. Drie heel verschillende engelen, maar met eenzelfde uitstraling: blijmoedig, kalmerend en hoopgevend. Vooral aan dat laatste woord, daar moeten we ons aan vast houden, hoop. Ik keek naar buiten en bedacht dat het vandaag nauwelijks licht was geworden. De schemer was in aantocht, het was rustig geworden bij de vetbollen, de pindakaaspot en het tuinvogelzaad. Ik sprak het woord meerdere keren uit: hoop... hoop... hoop. De zachte klank ontbrak, het klonk rauw...