Anna en Hanna
Drie
vrouwfiguren van hout, in onbestemde kleuren, staan in ware grootte op lage
sokkels voor het Musée St.-Germain in
Auxerre. De gezichten zijn langgerekt, evenals de neuzen; de monden daarentegen
zijn smal en de kinnen wonderlijk rond ondanks het stugge materiaal waaruit ze
geschapen zijn. Eigenlijk zijn ze alledrie mooi, maar de meest linkse oefent
een onverklaarbare aantrekkingskracht op me uit. Ik draai om haar heen en maak
nog eens een rondje. Het lange haar ligt in vloeiende lijn op haar rug, de rok
reikt tot haar enkels en laat nog net de kleine voeten vrij. Ze steekt wat
terughoudend de hand op halverwege haar borst. Spannend is het profiel in
devote raadselachtigheid. Ik noem haar Anna, omdat een bijbelse naam haar wel
toekomt.
Vanaf
een bank tuur ik naar de drie beelden, terwijl ik een broodje nuttig en een
paar brutale mussen mee laat eten. Anna is de meest bijzondere. Ik wil nog één
keer naar haar toe om afscheid te nemen. Dan gebeurt er iets wonderlijks: ik
zak door de knieën en kijk schuin omhoog naar Anna’s gezicht. Het is opeens
veel dichterbij gekomen, het is zelfs vriendelijk. De ogen zijn net als
voorheen gesloten, maar de opgeheven hand lijkt hoger in een haast hartelijke
groet. Nu pas kan ik goed haar sierlijke wenkbrauwen zien en het gewelfde
voorhoofd. Van deze figuur kan ik houden. Ik noem haar Hanna, want ook dat is
bijbels. Bovendien straalt deze naam iets liefs uit.
Door
van positie te veranderen ontdek ik dat de Anna-figuur verandert van
uitstraling en dat daardoor ook mijn gevoel verandert. Ik word zelfs een beetje
blij van Hanna, die toch ook weer Anna in zich draagt. Het zet me aan het
denken. Doordat ik mezelf iets kleiner maak, verandert de terughoudende Anna in
de toegankelijke Hanna.
Misschien
geldt dit ook voor het leven van alledag. Door de ander vanuit een ander
oogpunt te benaderen kan het beeld van die ander veranderen van terughoudend
naar toeschietelijk, van kil naar warm. Een mens ontdekken door van positie te
veranderen kan het begin zijn van een kostbare vriendschap…
