Overigens is het geen overbodige luxe, de natuur kan dit heel goed gebruiken en ik zie mijn tuin opfleuren. Het ziekenhuis voor deze regio meldde via de huisarts dat er al drie weken geen positieve corona tests zijn binnengekomen en dat geeft hoop. Maar o wee, straks komen ze terug, vakantiegangers overal vandaan, want wij Nederlanders zijn een 'reisgraag' volkje. Hoe zal dat dan aflopen?
Het is een beetje spannend in ons dorp: men heeft voor een uniek stukje grond de nieuwbouw van een kerk op het oog. En dat, terwijl zoveel ouderen op een seniorenwoning wachten. En gaan deze ouderen verkassen, dan komen er huizen vrij voor jonge gezinnen. Maar, ondanks de leegstand hier van meerdere kerken en het teruglopend kerkbezoek, heeft het kerkbestuur een jaar of tien geleden hiervoor groen licht gekregen en dus moet het gebeuren! Als die kerkelijke gemeente voor 1 oktober het geld niet op tafel heeft, gaat het feest niet door. En op dat laatste hopen heel veel mensen op deze goede woonplek.
Om het stukje toch een beetje luchtig te houden koos ik een gedicht van Annie M.G. Schmidt uit. Misschien kennen lezers dat gevoel. Je komt ergens een vertrek binnen en dan lijkt het net of de dingen daar samen in gesprek waren en plots ophouden. Vermoedelijk kende Annie dit gevoel ook. Ze verwoordt het heel grappig. Een foto van een ketel of een braadpan had ik niet, maar om deze dag toch een beetje plezierig te laten eindigen koos ik voor een smakelijke taart!!
***********************************************************************************
Het fluitketeltje
Meneer is niet thuis en mevrouw is niet thuis
het keteltje staat op het kolenfornuis,
de hele familie is uit,
en het fluit en het fluit en het fluit: túúúút.
De pan met andijvie zegt: Foei, o foei!
Hou eindelijk op met dat nare geloei!
Wees eindelijk stil asjeblief,
je lijkt wel een locomotief.
De deftige braadpan met lapjes en zjuu
zegt: Goeie genade, wat krijgen we nu?
Je kunt niet meer sudderen hier,
ik sudder niet meer met plezier!
Het keteltje jammert: Ik hou niet meer op!
Het komt door m'n dop! Het komt door m'n dop!
Ik moet fluiten, zolang als ik kook
en ik kan het niet helpen ook!
Meneer en mevrouw zijn nog altijd niet thuis
en het keteltje staat op het kolenfornuis,
het fluit en het fluit en het fluit.
Wij houden het echt niet meer uit...
Annie M.G. Schmidt
Uit: Domweg gelukkig in de Dapperstraat