Als een kind zo blij: ik vond ze terug dierbare sneeuwfoto's. De warmte is tergend en op zoek naar winterplaatjes kwam ik deze foto's tegen. Verkoeling! Gewoon maar wat kijken en je wordt heel langzaam in de winterkou opgenomen. Die fijne woonboerderij aan dat knusse weggetje. Waar kippen ongehinderd rondkuierden, waar ieder met ieder overweg kon en het meeleven met elkaar groot was. 'Trek er bij in', raadde mijn broer in dat andere werelddeel toen hij en mijn schoonzus daar op de koffie waren. Maar ja, dat dorp aan de IJssel, gelegen tegenover dat stadje aan de andere zijde was mij ook dierbaar. Het bleef bij logeer weekenden, maar wat waren ze goed, ja meer dan goed. Daar moest ik ook aan denken bij het zien van de beelden. Ik realiseerde me dat we te gauw geluk vergeten en dat het goed is om te 'herkauwen'. Gewoon even wegdromen. Dat kan zelfs nu bij die warmte, bij die onrustige wereld, bij die... Ach bij zoveel andere momenten waar het geluk ver weg lijkt. Vergeten wij mensen niet te snel achter ons liggende gelukkige gebeurtenissen en draven we niet door bij de waan van de dag? Zen meditatie leert hele andere dingen. Het is zeker niet zweverig, het is de tijd nemen voor ogenschijnlijk onbelangrijke gebeurtenissen, die langzaam kunnen veranderen in belangrijk, in kostbaar. In momenten van: niet vergeten. Zo ontdekte ik het als vijfjarige kleuter, toen ik met mijn liefste vriendinnetje hand in hand met de juf over het kikkerpaadje liep in het plantsoen van Hasselt. Mijn vriendin kijkt nu vanaf een wolkje naar hier, maar ik koester nog altijd onze lange vriendschap, die toen begon op het kleuterschooltje. Terug naar de sneeuwfoto's, terug naar de genadeloze warmte en de zeer ernstige droogte. Die vele tuinders, boeren en schippers fataal zal worden. Trotse, eeuwenoude beuken, ze zijn al bezig hun bladervracht met droevig geritsel te verliezen. Heel langzaam lijkt het leven in hun weg te trekken. En ook ander geboomte moet er aan geloven. Het is afwachten, de tijd doden met kijken naar sneeuwplaatjes en hopen en hopen op hemelwater...