De Pinksterdagen liggen achter ons en gisteren begon de versoepeling van de coronaregels. En al hield iedereen zijn hart vast, het ging heel goed. De horeca, de musea, de bioscopen, grote tevredenheid.  Ook tevredenheid bij de spoorwegen: iedereen droeg een mondkapje. Helaas vond op op de Dam in Amsterdam op tweede Pinksterdag een betoging plaats (5000 personen) vanwege een afschuwelijke gebeurtenis in Minneapolis. Daar hield een blanke agent een donkere man zegevierend in  bedwang; de man stikte uiteindelijk. De Kamer is verbijsterd over dit gebeuren en burgemeester Halsema,  was zelf ook aanwezig, moet zich nu verantwoorden.
In Amerika is het geweld al eerder losgebarsten, in Europa vinden in allerlei steden demonstraties plaats. Met het oog op coronavirus zijn grote groepen mensen zeer gevaarlijk, ook al dragen ze veelal mondkapjes. Er komen nog meer demonstraties...

Onderstaand gedicht heb ik altijd prachtig gevonden. Er zit vaart in, je voelt de wind, je ziet een prachtige vrouw, je hoort haar zingen...


Hendrik Marsman (1899 - 1940) is vooral bekend geworden door zijn gedicht 'Denkend aan Holland'. Hij begon zijn werkzame leven als advocaat, maar had het gauw gezien. Het dichterschap, daarin kon hij zich vinden. Hij had geen sterke gezondheid, was bovendien vaak depressief. Na zo'n periode schreef hij zich leeg aan een veelvoud van gedichten. Veel relaties, onder andere ook met de bekende kunstenares Charley Toorop. Uiteindelijk trouwde hij met de moederlijke Rien Barendregt. Het paar vertoefde vaak in Zuid-Europa. Toen de oorlog uitbrak wilden ze de oversteek maken naar Engeland met hun boor de 'Bérnice'. Ze verongelukten. Nooit duidelijk is het geworden of het een Duitse torpedojager is geweest of een ontploffing in de machinekamer op hun eigen boot. Rien overleefde het ongeluk, maar was zwaargewond. Na de oorlog kwam ze in contact met koningin Wilhelmina. De dames verstonden elkaar goed en er ontstond een mooie vriendschap. In 1953 overleed ook zij.

**********************************************************************************

'Paradise regained'

 

De zon en de zee springen bliksemend open:
waaiers van vuur en zij;
langs blauwe bergen van den morgen
scheert de wind als een antilope
voorbij.

zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water,
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgeloos zingt langs het eeuwige water

een held're verruk'lijk-meeslepende wijs:

'het schip van den wind ligt gereed voor de reis,
de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
de morgen en nacht twee blauwe matrozen -
wij gaan terug naar 't Paradijs'.

H. Marsman
Uit: Domweg gelukkig in de Dapperstraat