Verder komen er details naar buiten over het toestaan van een demonstratie op de Dam, waar 5000 mensen op af kwamen. De Amsterdamse burgemeester en de minister van justitie liggen overhoop.
Heel belangrijk vandaag is de regen die gul over ons land trekt. Struiken en bomen genieten, alleen mijn rozen hangen treurig en laten veel blad vallen. Een paar takken zijn losgeraakt en moeten weer worden opgebonden.
Vanmiddag nog even achter de puzzel Turbo gezeten van Marius van Dokkum. Alle stukjes lijken in elkaar te passen, maar o wee, ga je toch roekeloos verder door ze er gewoon in te 'timmeren' dan straft het kwaad zichzelf!
Over de dichter: Jan Greshoff leefde van 1888 - 1971. Hij was niet alleen dichter, maar ook essayist, criticus en journalist. Voor zijn hele oeuvre ontving hij de Zilveren Anjer. Hij was gehuwd met Agatha Brunt en zij woonden in Kaapstad op 'De Grashof'. Tot mijn schande moet ik zeggen wel over hem gehoord te hebben, maar zijn gedichten kende ik niet. Bij toeval kwam ik onderstaand gedicht tegen en ik was verkocht. De sfeer is zo goed getekend dat ik de drie eerbiedwaardige heren voorbij zie schrijden. Op een holletje probeert het klerkje ze bij te houden. Maar ach meneer Greshoff, tijden veranderen. Waren deze drie in het verleden mensen waar men hoed of pet voor afnam, dat is intussen wel heel anders geworden. Ze zijn van eenzame hoogte afgedaald naar de gewone mens, worden vaak ook bij de voornaam genoemd, hoewel dat soms wat ver gaat. Een kwestie van aanvoelen. Aardig is dat dit zijn bekendste en meest geliefde gedicht is....
***********************************************************************************
Liefdesverklaring
Ik houd zo van die donkre burgerheren
Die langzaam wandlen over 't Velperplein
In deze koele winterzonneschijn:
De dominee, de dokter, de notaris
En 't klerkje dat vandaag wat vroeger klaar is.
Maar 't kan verkeren.
Zo onmiskenbaar ziet men aan hun kleren
Dat zij rechtvaardig zijn, terwijl de plicht
Die eedle lijnen groefde in hun gezicht:
De dominee, de dokter, de notaris,
Drievuldig beeld van al wat wijs en waar is.
Maar 't kan verkeren.
Op aarde valt voor hen niets meer te leren,
Zij zijn volkomen gaaf en afgerond,
Oud-liberaal, wantrouwend en gezond:
De dominee, de dokter, de notaris,
Voor wie de liefde zelfs zonder gevaar is.
Maar 't kan verkeren.
Zij gaan zich nu voorzichtig laten scheren,
Om daarna, met ervaring en verstand,
Een glas te drinken op het heil van het land:
De dominee, de dokter, de notaris.
'k Weet geen probleem dat hun na zes te zwaar is.
Maar 't kan verkeren.
Ik houd zo van die zindelijke heren,
Levende monumenten op het plein
In deze veel te heldre winterschijn:
De dominee, de dokter, de notaris,
Die denken dat uw dichter niet goed gaar is.
Maar 't kan verkeren!
J. Greshoff
Uit: Domweg gelukkig in de Dapperstraat