Overbrugd

Overbrugd

maandag 31 augustus 2020

Trouw lag niet om kwart over zes op de deurmat, en ook niet om kwart over zeven of kwart over acht. Vanmorgen viel het mee, kwart voor negen! En dat is balen. Wat kan een mens gauw wennen aan het vaste tijdstip van de krant lezen. Dus lummel ik eerst wat rond, zit me langzaam op te winden, loop alvast door de tuin om te kijken hoe het er in de nacht is geweest. Of buurkat Saartje ook bezig is haar wrede vangst te verorberen. En ja, dan eindelijk, de krant... Bovenop lag een half A4-tje:

Beste abonnee, In verband met stoppen van uw bezorger ben ik genoodzaakt om vanuit Zwolle te komen en de wijk na mijn eigen wijken te komen bezorgen. Helaas zal de krant zolang er geen vervanger gevonden is dus te laat bij u bezorgd worden. We zijn druk zoekend naar vervangende bezorgers hier uit de buurt. Mocht u nog iemand kennen die een krantenwijk wil/kan bezorgen kunt u contact opnemen met ons op nummer... Met welgemeende excuses voor dit ongemak.

Met vriendelijke groeten...

Taalkundig is het briefje niet van grote schoonheid. Dat geeft de paniek aan van de bezorger.
Toch wonderlijk, omdat er vorige week een briefje binnen de bus viel waarop als start 200 Euro werd beloofd. Daarnaast zou dit een aantrekkelijke bijverdienste zijn. En daar komt geen kip op. Kennelijk zitten de mensen ruim in de financiën...

Wel nu, een prachtige roos voor de radeloze bezorger van Trouw (omgeving Zwolle) en voor de verliefde Simon Carmiggelt. Hoewel... voor deze laatste is het een postume hulde...





***********************************************************************************

Verliefde reiziger

 

In 't kust-pension kwam liefde hem bezoeken.
Zij at haar visje en zijn hart werd warm.
De zoutpot gaf hij haar met blijde charm'
en hij sprak Engels zonder een woord op te zoeken.

Zijn lieven thuis geraakten in het duister,
want in zijn knieën kwam een oud gevoel.
Hij schertste wervend naar zijn zondig doel.
Zijn nieuwe pak gaf hem 'n ongekende luister.

Eerbiedig keek ze naar de stempels in zijn pas,
hij werd haar prentenboek - een meisjesdroom.
Haar kus bleek kinderlijk; het vreemde idioom
dwong hem alleen te melden dat ze lovely was.

Bij 't afscheid werd geweend; op zo'n station
spant alles samen tegen een romantisch slot.
Hij reed naar huis en voelde zich een vod,
maar leerde spoedig, dat hij snel vergeten kon.

Simon Carmiggelt
Uit: Met mijn valies vol dromen...