Er worden meer kerken afgebroken dan dat er nieuwe worden gebouwd. Toch is dat laatste het geval in ons goede dorp. Immanuël, zo heet de onlangs geopende kerk van de Hersteld Hervormde Gemeente. Weerstand was er alom omdat de kerk op een prachtige lokale plek stond, dicht bij allerlei voorzieningen voor ouderen. Omdat er weinig seniorenwoningen worden gebouwd, was deze plek uitermate geschikt voor de realisatie van een knus woonerfje. Heel langzaam verdween het gemor want de kerk zag er vriendelijk, tegelijkertijd stijlvol uit. Na de inwijdingsdienst mochten de dorpelingen kijken, onder het genot van koffie of thee. Omdat we best nieuwsgierig waren hoe het interieur was, mengden we ons onder de belangstellenden. En het werd nog een plezierig bezoek ook. Ruime hal, veel belendende zalen met schuifwanden. Voor het geval dat de 650 zitplaatsen onvoldoende zouden zijn, kon men door eenvoudige handelingen uitbreiden naar 850 plekken. Dure materialen, kerkbanken voorzien van smetteloze lichte bekleding. Veel heren, wat minder dames, merendeels in rok gehuld. Duidelijke verschillen waren zichtbaar, geen bloemen, geen Paaskaars. Maar wat heel warm aanvoelde was de blijdschap van de gemeenteleden en die werkte zeer aanstekelijk. Ook wij werden blij. Op de tafels torentjes van opgestapelde vulkoeken, schalen met royale plakken goudgele cake en koffie van vriendelijke dames. We gingen in gesprek met de voorzitter van de bouwcommissie. Hij straalde. Toen ik tenslotte de opmerking maakte dat die heerlijke vulkoeken vast niet uit een supermarkt kwamen, zei hij zachtjes: 'We hebben een gemeentelid die de dochter is van een banketbakker. Zij heeft er 600 gebakken.' Hij noemde haar naam en wat is toeval, de bakster heeft jarenlang tegenover ons gewoond. Het werd steeds drukker in de kerk, de koster was net met ons een praatje begonnen toen hij ontdekte dat avontuurlijke jongetjes halverwege de preekstoel waren. Het gesprek stopte, de koster vermaande de jongens. Het orgel liet zich horen. Misschien toch wat te klein voor deze kerkzaal? In de hal nog even voor een mozaïk kunstwerk gestaan. Geloof, Hoop en Liefde, gemaakt door de vrouwengroep. Het lijkt een actieve en saamhorige kerkelijke gemeente te zijn. Bij alle kerken in ons dorp mag deze er wat schoonheid betreft best wezen. Al is het niet onze richting, blij zijn met de blijden, wat is daar tegen?