Een aardig tijdverdrijf van deze tijd is het bezoeken van kringloopwinkels. Kleefde er in de eerste jaren van het ontstaan het woordje 'armoede' aan deze winkels en de slogan 'andermans rotzooi kopen', tijden veranderen. Het bezoeken van dit soort winkels is niet alleen aangenaam, maar vooral een spannende bezigheid. Niet zelden worden er in het populaire programma 'Tussen kunst en kitsch' voorwerpen getoond van aanzienlijke waarde, gewoon opgeduikeld in de kringloopwinkel. En zo raar, ook wij gaan dan na zo'n bijzondere vondst weer met hernieuwde moed op jacht naar dat ene, waarvan een deskundige van genoemd programma zal vragen: 'Hoe komt u hieraan?' Onlangs bezochten we een kringloopwinkel in Genemuiden. Ik noem met opzet de naam omdat deze winkel mooie spullen verkoopt tegen merkwaardig lage prijzen. De ruimte is beperkt, toch is naast meubilair, curiosa en serviesgoed ook een grote boekenvoorraad en een ruime sortering nette kleding. En wil je een hoed voor de zondag of voor de week, de slagingskans is groot. We wandelden wat rond en zagen opmerkelijke voorwerpen, waarvan ik me afvroeg wat het nu precies was en waarom iemand dat ooit kocht. Een bak met allerlei kaarten, van ansichten tot merkwaardige wenskaarten, van nietszeggende tot gedurfde afbeeldingen trok mijn aandacht. Al grabbelend hield ik plots een kaart van oud Zwolle in handen. Het was de Grote Markt omstreeks 1900. Een paar panden herkende ik zelfs. Omdat mijn kleindochter in haar studententijd in een koffie- en broodjeszaak in één van die smalle pandjes haar financiën op peil probeerde te houden, kocht ik de kaart. Leuk om in te lijsten en haar daarmee blij te maken. Bij verder graven vond ik nog negen andere kaarten van de Overijsselse hoofdstad. Of het zo moest wezen: tien kaarten voor één euro en heel gelukkig verliet ik de winkel. Thuisgekomen lei ik de kaarten op tafel. De drie leukste fotografeerde ik en zet ik op deze blog. Als vanzelf kwamen de herinneringen. De Grote Markt is het hart van Zwolle, waar de vermoeide en de minder vermoeide mens heerlijk op één van de terrassen kan zitten. Niet alleen mensen kijken, maar ook geveltjes kijken. Eens ben ik in één van de restaurants niet lekker geworden en kwam er een arts op een scootertje in vliegende haast naar het restaurant. Hij deed allerlei onderzoekjes en een goede vriendin die bij me was riep na elke uitslag: 'Die is goed'. Grappig, want we werkten beiden in de Isala kliniek. Dan is er een een afbeelding van Nieuw Haven, richting Luttekestraat anno 1900. Ook die plek is overbekend. Het is de ingang van het winkelgebied. Ik sloot even de ogen en zag ons als scholieren na een fietstocht van zeker 15 kilometer vanuit de straat links komen en oversteken naar de straat rechts. Altijd in volle vaart, want de school lag aan de Ten Oeverstraat, vlak bij de Assendorperdijk. De laatste kaart vond ik bijzonder. Het is de Havenbrug tijdens hoog water in 1916. Ook die brug passeerden we vroeger in rap tempo. Kringloopwinkels bezoeken, een alleraardigst tijdverdrijf op gure en donkere dagen. Op zoek naar iets waar deskundigen van 'Tussen kunst en kitsch' sprakeloos zullen worden. Daarbij vooral een plek van feest der herinnering...  

 

 

 

 

Van boven naar beneden: de Grote Markt, Nieuwe Haven ingang Luttekestraat en de Havenbrug tijdens hoog water in 1916.