Dacht ik voorheen 'Ach in de provincie Groningen en de provincie Drenthe is weinig te beleven' maar door mijn frequente bezoek aan Vries heeft mijn denken inmiddels een slag om gemaakt. Wat doen ze in bovengenoemde provincies toch aardige dingen! Neem nu de Pinkstertijd, daar werd het 'Feest van de Geest' op een bijzondere manier gevierd: Op zes zaterdagmiddagen waren er 20 kerken open van 13.00 tot 17.00 uur. En dat niet alleen, in die kerken mochten kunstenaars hun creaties exposeren. Vanwege mijn val was ik alleen in de gelegenheid om de laatste zaterdagmiddag op pad te gaan. We kozen voor de Dorpskerk van Zuidlaren met werk van Bernard Divendal. Er hingen een aantal tekeningen gemaakt met grafiet op papier. Het was er druk, een kringetje bezoekers kreeg uitleg van een dame. Het werk raakte me niet zo en we zetten onze tocht voort naar Noordlaren. En kijk in de Bartholomeuskerk kwamen we aan onze trekken. Niet alleen door het werk van Tineke Demmer, maar vooral door het intieme karakter van de kerk. Het was smullen! De kunstenares had op de kerkbanken tientallen A4's gelegd waarop verschillende technieken waren te zien. Heel inspirerend! Er werd ook druk gewandeld langs dit bijzondere werk en er zullen veel bezoekers zijn aangezet deze techniek ook eens te proberen. Wat mij vooral raakte was de sfeer in deze kleine kerk. En dat begon al door de eenvoudige entree onder de toren. Maar juist die eenvoud was zo pakkend. Een orgel met engelen, eigenlijk veel te groot voor deze ruimte, de preekstoel met de liturgische ruimte, maar ook de kerktuin met enkele zeer oude familiegraven. Ik kreeg last van de rug en besloot even naar buiten te lopen om daar tegen de muur naast de ingang te leunen. Er klonk een vrolijke stem van een dame die aan de andere kant van de ingang leunde. 'Lekker hè, even in de zon.' Ik gaf aan dat ik even de rug moest ontzien waarop de dame in kwestie meelevend zei: 'Ach, wat naar. Zal ik een kopje koffie voor u halen?' Dat hoefde niet maar we raakten in gesprek. Ze bleek de koster te zijn van deze kerk en kwam met veel informatie. Aan de overzijde van de straat was 'De Hoeksteen',  een vriendelijk ogend gebouw. Daar was de kerkenraadskamer en waren de overige zalen. In gedachten zag ik de onlangs bevestigde predikant Dr. Jacobine van Gelderloos in haar witten toga de straat oversteken. Grappig is dat zij ook de predikant is van de Bonifatiuskerk in Vries; ze kan prachtig preken en schuwt rituelen niet. Jong en al afgestudeerd op 'Oude Drentse kerken'. Had ze niet net een fietstocht georganiseerd voor gemeenteleden van beide kerken? Een zeer lange sliert fietsers bewoog zich al trappend en keuvelend door de prachtige natuur van Drenthe. Eindpunt was de Bartholomeuskerk waar werd afgesloten met een liturgisch moment. We namen afscheid van de koster en van deze prachtige zeer oude kerk. Een onverwacht parel, de Geest waait waarheen hij wil...

  

  

 

 

Omdat ik geen fototoestel bij me had moest ik het doen met wat beelden van de folder. Helaas, volgende keer beter...