Ik werd attent gemaakt op een artikel in Trouw dat over vriendschap ging met als kop 'Het geheim van een goede vriend? Die heeft zijn eigen tuintje'. Het is een artikel waarin schrijver Saskia Kalb ons meeneemt op haar tocht om verschillende vriendschappen te onderzoeken. Nanne Meulendijks maakte er een prachtige tekening bij. Die alleen al noodt tot lezen. 'De psychologie belicht de emotionele  kant van vriendschap, de filosofie begint juist aan de rationele kant van vriendschap', zo merkt Kalb op. En vervolgt: 'Een denker als Aristoteles heeft het begrip 'vriendschap' 2400 jaar geleden zo goed doordacht dat zijn ideeën hierover de norm zijn geworden. Je hebt nuttige vrienden, plezierige vrienden en deugdzame vrienden. Die laatste zijn voor Aristoteles de echte'. Ik lei de krant even weg en dacht na. De eerste twee soorten vrienden begreep ik, maar die derde soort 'de deugdzame vriend' wat moest ik daaronder verstaan? Het antwoord was klaar en duidelijk: 'Dat is iemand die jou een beter mens maakt, die geheel onbaatzuchtig altijd het beste met je voorheeft.' Ik volgde de wolken en liet mijn gedachten hierover de vrije loop. Opeens schoot me de column van afgelopen zaterdag op de laatste bladzijde van de Verdieping van Trouw weer te binnen. De columnist liet ook hier haar licht schijnen over vriendschap. Door een verkeerde opmerking tegen haar kon een vriendschap uit elkaar knappen. Het ging over kinderen. Iemand merkte op dat de columnist daar toch geen verstand van had want zij had geen kinderen. Zo'n opmerking kan als een pijl je hart doorboren. En dat gebeurde ook bij haar. Ik heb ook vrienden verloren die de meest harde dingen meenden te moeten zeggen die kant nog wal raakten. Dan hoor ik dat verlamd aan en voel langzaam stille woede opkomen die eindigt in geraas. Soms letterlijk. Dan zegt een stem in me: 'Dit verdien je niet. Stop met deze 'vriendschap'. En neem je dit besluit, dan is de opluchting groot! Dit soort mensen misbruikt je, jouw verwachtingen waren te hoog gespannen. Deugdzame vrienden, ik heb ze. Ze zijn goud waard, want ik leer van ze en word daardoor een milder en wijzer mens...

Zo maar wat gedachten die elkaar verbinden. In de bespreking door Saskia Kalb van haar boek 'Vriend. De kunst om minder van elkaar te verwachten' en de gedachten van de columnist van zaterdag 6 juni op de achterzijde van de Verdieping van Trouw.